Ethiek binnen de (oud) EU-TOP; Neelie Smit Kroes; en de integriteitscommissie

 

Waar ligt de grens van het ethisch onderscheidend vermogen van Mevrouw Kroes.neelie-smit-kroes

IN Europa NU  (onafhankelijk & actueel) van maandag 14 november 2016 staat een artikeltje “Tang vraagt EU-ombudsvrouw voor affaire-Kroes”.   Tang is Europarlementariër en heeft Emily O’Reilly ingeschakeld, omdat de Europese Commissie ‘al een maand lang niet reageert op een klacht over de affaire van Neelie Kroes’. Een klacht, die die door 45  sociaaldemocratische Europarlementariërs wordt gesteund.

cloud of words or tags related to ethics and moral dilemma on a vintage slate blackboard
cloud of words or tags related to ethics and moral dilemma on a vintage slate blackboard

In het artikel staat dat “Uit de Bahama Leaks blijkt zonneklaar, dat Kroes van 2000 tot 2009 directeur was van een offshore vennootschap op de Bahama’s”. Zij had bij haar benoeming tot Eurocommissaris deze functie moeten vermelden. Moet U zich voorstellen, dat in de TOP van de EU dit soort zaken  verzwegen worden, dit een enorme  negatieve impact heeft op alle werknemers die direct of indirect (schatting 170.000)  voor de EU werkzaam zijn. Als Neelie Smit Kroes dit mag dan mogen en kunnen wij onze normen en waarden ook wel wat ruimer invullen of interpreteren zullen de Europese ambtenaren denken. “Het interne ethische comité van de Europese Commissie heeft al een onderzoek lopen naar de zaak-Kroes” Er staat niet bij of het dit onderzoek betreft, omdat Mevrouw Kroes ook al snel, na beëindiging van haar functie als Euro-Commissaris, een functie ambieerde, die ook al gevoelig lag bij het Europese Parlement. Het droevige van het hele verhaal is  dat het advies, dat het interne ethische comité geeft, niet bindend is aldus Europa NU. Hooguit kan een deel van de pensioenrechten geschrapt worden, maar dan moet ze wel naar het Europese Hof van Justitie.

Dezelfde angst, die de heer Tang uitspreekt dat “Grote bedrijven lijken nu met hun miljoenen politiek invloed kopen. Hierdoor staat de geloofwaardigheid van de Europese Commissie op het spel” onderschrijf ik, maar in feite betreft het ethisch handelen van alle Europese ambtenaren. Je kunt gedragscodes aanscherpen, maar de diepgang zit in de persoon zelf.

Reeds eerder heb ik een artikel geschreven met als titel : De Europese Commissie : De Gaarkeuken van benoemingen vóór of vàn het bedrijfsleven

Ook de voormalige voorzitter van de José Manuel Barroso van de Europese Commissie kruipt in het hol van de zakenbank Goldman Sachs. Een bedrijf dat de laatste jaren niet al te positief in het nieuws is geweest (zie het gesjoemel met begrotingscijfers en de rol bij de bankencrisis). Ook verbaasde mij de handelwijze van Neelie Smit-Kroes, die met verve haar nieuwe functie binnen Über verdedigde.

 

De gaarkeuken van de politiek deel 2
De gaarkeuken van de politiek deel 2

Neelie Smit-Kroes en José Manuel Borroso weten als geen ander hoe zij de beste resultaten binnen de EU kunnen halen voor de bedrijven, die zij vertegenwoordigen. Als politici kun je daar een mooi verhaal omheen vertellen, maar ook zij zullen worden afgerekend over hetgeen zij voor het bedrijf hebben bereikt. Het geeft toch wel een rare smaak hoe deze hoog gewaardeerde oud-politici in de pot van de vroegere gaarkeuken moeten roeren!!!

Op 28 oktober 2014 verscheen een artikel aan de hand van Wilco Dekker in de Volkskrant. De CEO (Corporate Europe Observatory) is een “lobbyclub die zich verzet tegen de invloed van het bedrijfsleven in Brussel. In het artikel wordt gesteld dat de banden tussen Brussel en het grote bedrijfsleven innig zijn. Uit het onderzoek blijkt dat negen van de 27 voormalige eurocommissarissen toestemming hebben gekregen voor bijna honderd bijbanen in het bedrijfsleven”. De bijbanen-verzamelaars van de EU.

“Mag een voormalige eurocommissaris, Neelie Kroes een half jaar na haar vertrek uit Brussel betaalde adviezen geven aan een Amerikaanse zakenbank”?  Ja vond de Europese Commissie na een vergadering op 4 februari 2015. Dit was wel zeer bijzonder, omdat zij onder meer “diepgaand onderzoek” deed naar staatssteun voor banken”.

De ethische opvattingen zijn bij  de ene politicus wat dunner dan bij de ander.

Published by

Ton Van Loenhout

Mijn naam is Ton van Loenhout, gepensioneerd docent en geïnteresseerd in nationale en internationale politiek. Op de website “democratischevuist.nl” komen politiek beladen onderwerpen ter sprake. Deze website is voortgekomen uit ergernis over de wijze hoe politici omgaan met hun kiezers. Deze website moet een steun zijn voor allen, die in een echte democratie geloven. In een democratie moet iedereen een kans krijgen: het recht van leven in vrijheid, het recht van werken, het recht om in een land gelukkig te worden. “Geen ons kent ons mentaliteit”, geen vriendjespolitiek, maar objectieve maatstaven om iedereen gelijke kansen te geven. Van de migranten wordt geëist, dat zij zich aanpassen aan de Nederlandse cultuur. Duidelijke afspraken maken met alle groeperingen binnen onze samenleving. Geen twee-nationaliteitendoctrine, maar anderzijds de migranten de kans geven om op 18-jarige leeftijd te kiezen voor één nationaliteit en migranten op hun 40e levensjaar krijgen nogmaals de kans geven van nationaliteit te wisselen. Deze keuze is dan definitief. Je bent Nederlander of je bent het niet. De overheid zal duidelijk aangeven wat voor gevolgen deze keuze heeft op sociaal- en financieel-economisch vlakz Nederland barst van goede ideeën en ondernemersinitiatieven……. we beschikken over een voortreffelijke infrastructuur, een extreem gunstige geografische ligging, een bijzonder goed ontwikkelde landbouw, een van de landen met de hoogste internetaansluiting per 1000 inwoners enz. en toch….scoren we binnen de EU matig. Daar moet de politiek veel meer voor open staan. Vele, vele mensen zonder baan staan te popelen om weer aan de slag te gaan. Er is nog zoveel te doen. Het politieke machtsspel binnen de democratie speelt zich af in een aristocratische omgeving. Anderzijds zijn er nogal wat Tweede Kamerleden, die zo vaak proberen om veel aandacht op zichzelf te vestigen en daarbij dankbaar gebruikmakend van sociale media. Kortom veel Kamerleden zijn vooral met hun eigen toekomst bezig en minder met het belang van hun kiezers Er wordt veel gepraat maar vaak mis je de daadkracht voor echte verandering.