EU en nakoming van de regelgeving

 

Afspraken 2010
Onderste regel de opdracht

Nog geen twee dagen geleden heb ik een artikeltje geschreven over “REGELGEVING van de EU en ONTWIJKINGSGEDRAG“. Opnieuw lees ik in de telegraaf van 10 juli een artikel over het begrotingstekort van Spanje en Italië en de inning van de boetes. Het vorige artikel ging juist over het begrotingsprobleem in Italië. Toen in het verleden de grote landen zoals Duitsland, Italië en Frankrijk worstelden met begrotingstekorten werd deze gebagatelliseerd. Nu is de vraag of de boetes, die zijn opgelegd , ook daadwerkelijk gevorderd worden. De Fransen aldus het artikel hebben het nog steeds moeilijk met hun begroting. Het artikel eindigt met de volgende zin : “De Commissie  geeft aan dat de boete kan worden verlaagd of geschrapt als de ministers vinden dat er sprake is van bijzondere omstandigheden”. Kortom als de grote landen zich al niet aan de afspraken houden dan  zullen spoedig een reeks van andere landen volgen.Hoe zal Griekenland hier op reageren?

Het verval van de EU wordt zo door de EU-landen zelf ingeleid. Het dilemma van de EU-landen is “Of we geven onze soevereiniteit op of we bepalen zelf wat we doen”.

OF gaan we een reeks van verdagen afsluiten, die bindend zijn en waarbij geen uitzonderingen worden gemaakt. Er is nog een lange weg te gaan.

Published by

Ton Van Loenhout

Mijn naam is Ton van Loenhout, gepensioneerd docent en geïnteresseerd in nationale en internationale politiek. Op de website “democratischevuist.nl” komen politiek beladen onderwerpen ter sprake. Deze website is voortgekomen uit ergernis over de wijze hoe politici omgaan met hun kiezers. Deze website moet een steun zijn voor allen, die in een echte democratie geloven. In een democratie moet iedereen een kans krijgen: het recht van leven in vrijheid, het recht van werken, het recht om in een land gelukkig te worden. “Geen ons kent ons mentaliteit”, geen vriendjespolitiek, maar objectieve maatstaven om iedereen gelijke kansen te geven. Van de migranten wordt geëist, dat zij zich aanpassen aan de Nederlandse cultuur. Duidelijke afspraken maken met alle groeperingen binnen onze samenleving. Geen twee-nationaliteitendoctrine, maar anderzijds de migranten de kans geven om op 18-jarige leeftijd te kiezen voor één nationaliteit en migranten op hun 40e levensjaar krijgen nogmaals de kans geven van nationaliteit te wisselen. Deze keuze is dan definitief. Je bent Nederlander of je bent het niet. De overheid zal duidelijk aangeven wat voor gevolgen deze keuze heeft op sociaal- en financieel-economisch vlakz Nederland barst van goede ideeën en ondernemersinitiatieven……. we beschikken over een voortreffelijke infrastructuur, een extreem gunstige geografische ligging, een bijzonder goed ontwikkelde landbouw, een van de landen met de hoogste internetaansluiting per 1000 inwoners enz. en toch….scoren we binnen de EU matig. Daar moet de politiek veel meer voor open staan. Vele, vele mensen zonder baan staan te popelen om weer aan de slag te gaan. Er is nog zoveel te doen. Het politieke machtsspel binnen de democratie speelt zich af in een aristocratische omgeving. Anderzijds zijn er nogal wat Tweede Kamerleden, die zo vaak proberen om veel aandacht op zichzelf te vestigen en daarbij dankbaar gebruikmakend van sociale media. Kortom veel Kamerleden zijn vooral met hun eigen toekomst bezig en minder met het belang van hun kiezers Er wordt veel gepraat maar vaak mis je de daadkracht voor echte verandering.