Grenzen van democratie

Grenzen van de democratie (vrije informatie en bescherming van de openbare ambten)

Een democratie anno 2016 moet de grenzen van transparantie afbakenen. Door de vergaande transparantie worden bedrijven, instellingen, universiteiten en overige kerninstituten voortdurend bedreigd door cyberaanvallen,die informatieverzamelingen voor externe bedrijven of voor eigen belang landen. Door cyberfanatici kan essentiële informatie in verkeerde handen komen. Er wordt teveel misbruik gemaakt in open democratische staten, waar bijna letterlijk alle gegevens direct of indirect van iedereen is terug te vinden. Het is een falen van de Wet op Privacy. Daarnaast kan men ook vrij gemakkelijk veel gegevens over bedrijven en van instellingen vergaren.
Enkele concrete voorbeelden zijn de Maeslantkering bij Rotterdam , waterkering bij de Oosterschelde, hoogwaardige informatieverstrekking tijdens colleges omtrent medische technologie enz. enz..Bedrijfsspionage m.b.t. hoogwaardige technologie is een prachtig doelwit. Het is aan te bevelen om al deze gevaren in kaart te brengen en welke acties ondernomen moeten worden om ongewenst kapen van informatie het hoofd te bieden. Hopelijk hebben de verantwoordelijke instanties al de nodige maatregelen getroffen zonder daar al teveel ophef over te maken. In het berichtje van Nu.nl van 3 april werd al gesproken van het “Tijdperk van echte cyberoorlog is aangebroken”. In dit artikel werd gesproken over een geslaagde aanval op een energiecentrale in Oekraïne, een aanval op een vliegveld in Kiew en het hacken van een dam in de Verenigde Staten!!!  Een geslaagde hack van een persoon kan een heel land treffen. Bedrijven moeten beseffen dat zij moeten investeren om hun bedrijgsgegevens optimaal te beschermen.
Naast de beveiliging van bedrijven, instituten en allerlei overheidsinstanties moet de bescherming van hulpverleners in openbare diensten meer aandacht krijgen.
Zij worden steeds meer bedreigd door agressieve acties van burgers en door de georganiseerde misdaad. Bescherming van openbare ambten, maar ook van personeel in kwetsbare posities is nodig. Dit lijkt in strijd met de democratische openheid, maar gezien agressieve cellen het gemunt hebben op ondermijning en ontwrichting van de samenleving zijn gepaste maatregelen noodzakelijk. Politie, brandweer, gevangenispersoneel, ambulance personeel, maar ook militairen recht hebben op persoonlijke anonimiteit.
Namen van deze hulpverleners moeten niet in openbare registers vermeld worden of aan ongewenste derden doorgegeven worden, tenzij de personen zelf hier geen bezwaar tegen hebben. Het is voor kwaadwillenden heel makkelijk deze mensen op te sporen en hun gezin direct of indirect te bedreigen. Openheid kent dus ook zijn grenzen.

 

Published by

Ton Van Loenhout

Mijn naam is Ton van Loenhout, gepensioneerd docent en geïnteresseerd in nationale en internationale politiek. Op de website “democratischevuist.nl” komen politiek beladen onderwerpen ter sprake. Deze website is voortgekomen uit ergernis over de wijze hoe politici omgaan met hun kiezers. Deze website moet een steun zijn voor allen, die in een echte democratie geloven. In een democratie moet iedereen een kans krijgen: het recht van leven in vrijheid, het recht van werken, het recht om in een land gelukkig te worden. “Geen ons kent ons mentaliteit”, geen vriendjespolitiek, maar objectieve maatstaven om iedereen gelijke kansen te geven. Van de migranten wordt geëist, dat zij zich aanpassen aan de Nederlandse cultuur. Duidelijke afspraken maken met alle groeperingen binnen onze samenleving. Geen twee-nationaliteitendoctrine, maar anderzijds de migranten de kans geven om op 18-jarige leeftijd te kiezen voor één nationaliteit en migranten op hun 40e levensjaar krijgen nogmaals de kans geven van nationaliteit te wisselen. Deze keuze is dan definitief. Je bent Nederlander of je bent het niet. De overheid zal duidelijk aangeven wat voor gevolgen deze keuze heeft op sociaal- en financieel-economisch vlakz Nederland barst van goede ideeën en ondernemersinitiatieven……. we beschikken over een voortreffelijke infrastructuur, een extreem gunstige geografische ligging, een bijzonder goed ontwikkelde landbouw, een van de landen met de hoogste internetaansluiting per 1000 inwoners enz. en toch….scoren we binnen de EU matig. Daar moet de politiek veel meer voor open staan. Vele, vele mensen zonder baan staan te popelen om weer aan de slag te gaan. Er is nog zoveel te doen. Het politieke machtsspel binnen de democratie speelt zich af in een aristocratische omgeving. Anderzijds zijn er nogal wat Tweede Kamerleden, die zo vaak proberen om veel aandacht op zichzelf te vestigen en daarbij dankbaar gebruikmakend van sociale media. Kortom veel Kamerleden zijn vooral met hun eigen toekomst bezig en minder met het belang van hun kiezers Er wordt veel gepraat maar vaak mis je de daadkracht voor echte verandering.