ICC

Tjitske Lingsma over groepsverkrachtingen, moorden en martelingen.

Aandacht voor dit artikel!!

‘Vraag het de slachtoffers’

“Ik was bij rechtszittingen waar een Afrikaanse vrouw vertelt over haar groepsverkrachting en de moord op haar broer door rebellen. Het maakt veel indruk als je dat vier dagen aanhoort. Vraag maar eens aan de slachtoffers of ze vinden dat het ICC overbodig is.”

Lingsma reageert daarmee op de kritiek van Afrikaanse leiders dat het hof te selectief is. Er zou te veel focus liggen op internationale misdrijven op het Afrikaanse continent. Met dat argument gaven eerder ook Zuid-Afrika en Burundi aan te willen stoppen met de steun aan het Haagse strafhof.

De campagne dat het ICC alleen achter Afrikanen aangaat, begon pas echt toen zittende machten de hete adem in de nek voelden.

Journalist Tjitske Lingsma

Momenteel doet het ICC strafrechtelijk onderzoek in negen landen. Georgië het enige niet-Afrikaanse betrokken land. Lingsma noemt het enerzijds dan ook slechte tactiek dat het ICC veel aandacht heeft voor Afrika.

“Maar we moeten niet vergeten dat landen als Uganda, de Democratische Republiek Congo, de Centraal Afrikaanse Republiek, Mali en recent Gabon zelf hebben aangeklopt in Den Haag. En ook tegen Britse militairen loopt een vooronderzoek naar moorden en martelingen in Irak. Bovendien heeft de VN Veiligheidsraad het hof gevraagd strafrechtelijk onderzoek te doen naar Sudan en Libië.”

Politiek spelletje

Ze denkt dat de kritiek onderdeel is van een politiek spel. “De campagne dat het ICC alleen achter Afrikanen aangaat, begon pas echt toen de zittende machten de hete adem in de nek voelden”, zegt Lingsma.

Dat verhevigde met het arrestatiebevel tegen de president van Sudan, Omar al-Bashir in 2009. Toen werd duidelijk dat het hof ook actief achter regeringsleiders aangaat. “De kritiek van Afrikaanse leiders valt dus met een korreltje zout te nemen.”

President van Sudan Omar al-BashirAFP

De journalist legt uit dat naar misdrijven in Burundi momenteel een vooronderzoek loopt van het strafhof. “Naar executies, martelingen en verdwijningen. Mocht dat land definitief het ICC boycotten, dan kunnen de daders van dit soort verschrikkelijkheden de dans ontspringen.”

Ook het feit dat grootmachten als India, de VS, Rusland en China het hof niet erkennen, voedt de twijfel over het functioneren van het rechtsorgaan.

In Lingsma’s boek staat ook kritiek op de selectie van strafzaken. Dat vaak de oppositie in een land, maar niet de regering en het leger wordt vervolgd. Ook de manier van strafrechtelijk onderzoek zou te wensen overlaten.

Internationaal Strafhof (ICC) in Den HaagANP

Het is net als in Nederland: je mag veel kritiek hebben op ons rechtssysteem, maar we kunnen niet zonder.

Journalist Tjitske Lingsma

“Veel mensen zeggen dan ook dat dit het begin is van het einde voor het ICC”, zegt Lingsma. “Ik geef toe dat het een zwak hof is, maar ik ben erg voorzichtig met zulke voorspellingen.” Ze verwacht niet dat Europese en Latijns-Amerikaanse landen massaal er de brui aan geven.

Op het ICC valt veel aan te merken, maar Lingsma ziet wel de nood in van het hof. “Het is net als in Nederland: je mag veel kritiek hebben op ons rechtssysteem, maar we kunnen niet zonder. En bij het ICC gaat het om de berechting van ernstige misdaden.”

Published by

Ton Van Loenhout

Mijn naam is Ton van Loenhout, gepensioneerd docent en geïnteresseerd in nationale en internationale politiek. Op de website “democratischevuist.nl” komen politiek beladen onderwerpen ter sprake. Deze website is voortgekomen uit ergernis over de wijze hoe politici omgaan met hun kiezers. Deze website moet een steun zijn voor allen, die in een echte democratie geloven. In een democratie moet iedereen een kans krijgen: het recht van leven in vrijheid, het recht van werken, het recht om in een land gelukkig te worden. “Geen ons kent ons mentaliteit”, geen vriendjespolitiek, maar objectieve maatstaven om iedereen gelijke kansen te geven. Van de migranten wordt geëist, dat zij zich aanpassen aan de Nederlandse cultuur. Duidelijke afspraken maken met alle groeperingen binnen onze samenleving. Geen twee-nationaliteitendoctrine, maar anderzijds de migranten de kans geven om op 18-jarige leeftijd te kiezen voor één nationaliteit en migranten op hun 40e levensjaar krijgen nogmaals de kans geven van nationaliteit te wisselen. Deze keuze is dan definitief. Je bent Nederlander of je bent het niet. De overheid zal duidelijk aangeven wat voor gevolgen deze keuze heeft op sociaal- en financieel-economisch vlakz Nederland barst van goede ideeën en ondernemersinitiatieven……. we beschikken over een voortreffelijke infrastructuur, een extreem gunstige geografische ligging, een bijzonder goed ontwikkelde landbouw, een van de landen met de hoogste internetaansluiting per 1000 inwoners enz. en toch….scoren we binnen de EU matig. Daar moet de politiek veel meer voor open staan. Vele, vele mensen zonder baan staan te popelen om weer aan de slag te gaan. Er is nog zoveel te doen. Het politieke machtsspel binnen de democratie speelt zich af in een aristocratische omgeving. Anderzijds zijn er nogal wat Tweede Kamerleden, die zo vaak proberen om veel aandacht op zichzelf te vestigen en daarbij dankbaar gebruikmakend van sociale media. Kortom veel Kamerleden zijn vooral met hun eigen toekomst bezig en minder met het belang van hun kiezers Er wordt veel gepraat maar vaak mis je de daadkracht voor echte verandering.