Navo, Oblast en Oekraïne (de Krim)

Navo-leden
Navo-leden

Vroeger voor 1991 hadden sommige Sowjet-republieken binnen hun territorium te maken met autonome gebieden. Zo’n autonoom gebied binnen de Sowjet republiek werd oblast genoemd en kreeg haar autonome status als een meerderheid van de bevolking een andere nationaliteit had.

In Estland en Letland is  ongeveer 29% van de bevolking Russisch. In de Oekraïne is dit 17,5 % van de totale bevolking. Op de Krim bestaat de bevolking voor 60% uit Russen. U begrijpt nu wel waarom naast Estland en Letland ook Litouwen bescherming zoekt onder de paraplu van de Navo. Want er zijn in de twee eerst genoemde staten gebieden bij , waar  wel meer dan 60% van de bevolking uit Russen bestaat. Het argument om in te grijpen, omdat zich in dit gebied veel Russen bevinden is zwak, want op landelijk niveau is dit percentage laag.

Bovendien werd de Krim in 1954 door Chroetsjow overgedragen aan de Oekraïense bevolking. Rusland pachtte een deel van de Krim rondom Sebastopol, een oblast binnen de voormalige Sowjet-Unie waar zich het Hoofdkwartier van de Russische Zwarte Zeevloot bevindt, maar dat betekent niet dat je een gebied zonder meer mag annexeren. Als internationale verdagen niet meer gerespecteerd worden dan kan dat voor de Sowjet-Unie rare gevolgen hebben als bijvoorbeeld aan hun oostgrenzen “Chinese” bevolkingsgroepen dezelfde politiek bedrijven, die de Russen op de Krim hebben toegepast.

 

Published by

Ton Van Loenhout

Mijn naam is Ton van Loenhout, gepensioneerd docent en geïnteresseerd in nationale en internationale politiek. Op de website “democratischevuist.nl” komen politiek beladen onderwerpen ter sprake. Deze website is voortgekomen uit ergernis over de wijze hoe politici omgaan met hun kiezers. Deze website moet een steun zijn voor allen, die in een echte democratie geloven. In een democratie moet iedereen een kans krijgen: het recht van leven in vrijheid, het recht van werken, het recht om in een land gelukkig te worden. “Geen ons kent ons mentaliteit”, geen vriendjespolitiek, maar objectieve maatstaven om iedereen gelijke kansen te geven. Van de migranten wordt geëist, dat zij zich aanpassen aan de Nederlandse cultuur. Duidelijke afspraken maken met alle groeperingen binnen onze samenleving. Geen twee-nationaliteitendoctrine, maar anderzijds de migranten de kans geven om op 18-jarige leeftijd te kiezen voor één nationaliteit en migranten op hun 40e levensjaar krijgen nogmaals de kans geven van nationaliteit te wisselen. Deze keuze is dan definitief. Je bent Nederlander of je bent het niet. De overheid zal duidelijk aangeven wat voor gevolgen deze keuze heeft op sociaal- en financieel-economisch vlakz Nederland barst van goede ideeën en ondernemersinitiatieven……. we beschikken over een voortreffelijke infrastructuur, een extreem gunstige geografische ligging, een bijzonder goed ontwikkelde landbouw, een van de landen met de hoogste internetaansluiting per 1000 inwoners enz. en toch….scoren we binnen de EU matig. Daar moet de politiek veel meer voor open staan. Vele, vele mensen zonder baan staan te popelen om weer aan de slag te gaan. Er is nog zoveel te doen. Het politieke machtsspel binnen de democratie speelt zich af in een aristocratische omgeving. Anderzijds zijn er nogal wat Tweede Kamerleden, die zo vaak proberen om veel aandacht op zichzelf te vestigen en daarbij dankbaar gebruikmakend van sociale media. Kortom veel Kamerleden zijn vooral met hun eigen toekomst bezig en minder met het belang van hun kiezers Er wordt veel gepraat maar vaak mis je de daadkracht voor echte verandering.