Aan arrogantie gaat het politiek Bastion “rondom het Torentje” ten onder.

 

Wat een arrogantie!!

In politiek Den Haag wordt volop geruzied met wie de democratisch gekozen politici gaan samenwerken. Dit is een schande en een  breuk voor onze democratie. In het woordenboek staat de volgende definitie over het begrip democratie: “democratie is een staatsvorm, waarbij het gehele volk invloed op het staatsbestuur en gelijke rechten en plichten en gewaarborgde vrijheden heeft”. In die definitie staat uitdrukkelijk het gehele volk; dus tot aan de verkiezingen mag geen enkele groep worden uitgesloten. Pas als de verkiezingen achter de rug zijn, kan men overgaan op uitsluiting. Bij het vormen van een coalitie kan men pas een keuze maken met welke politieke kan worden samen gewerkt. Vóóraf mag dus op geen enkele wijze sprake zijn van uitsluiting!!

Waarom die arrogantie? Arrogantie vinden we ook in de lagere bestuursorganen.Volgens cijfers van het CBS van november 2016 blijkt dat 2/3 van alle Nederlanders geen vertrouwen meer hebben in de landelijke en Europese politiek. Ook hebben 7 van de 10 mensen geen vertrouwen in de mainstream media aldus het CBS. Juist de mainstream media, de hoofdredacteuren en de hoofd programmamakers hebben nu juist de laatste weken voor de verkiezingen een sturende invloed op het verloop van de verkiezingen. Zij bepalen wie wel en wie niet aan het grote debat mogen deelnemen. En nu maar hopen dat de kiezer zich op 15 maart laat leiden door het gezond verstand!!

Vandaag, 24 februari 2016 is in een enquête naar voren gekomen, dat 60% van de ondervraagden, aldus Ipsos, geen vertrouwen hebben in de beloften van politici.

Tot slot. In Nederland worden veel peilingen verricht betreffende de verkiezingsuitslag van 15 maart. Toch heerst er op een aantal vlakken een groot ongenoegen, die niet allemaal goed in kaart zijn te brengen, maar wel bij de verkiezingen op 15 maart een verrassende uitslag zullen opleveren.

De dramatische afgang (onbetrouwbaarheid) van D66, PvdA en Groen Links bij het inlegvel van Rutte

Laffe politiek van enkele partijen.

Bij het referendum over het associatie-verdrag met de Oekraïne heeft meer dan 60% van de deelnemers tegen dit verdrag gestemd.  Nu hebben  juist deze 3 partijen voor het “inlegvel van Rutte gestemd”, terwijl juist deze partijen vóórop liepen toen een raadgevend referendum (tijdelijk referendum) in de Europese Grondwet mogelijk werd gemaakt en  Farah Karimi van Groen Links, Mesco Dubbelboer van de PvdA en van der Ham van D66 dit wetsvoorstel ondersteunde. In 2013 zette de PVV het raadgevend opnieuw op de agenda  en  uiteindelijk op 10 maart 2015 werd deze wet aangenomen. De Wet van 10 maart 2015 tot wijziging van de Wet raadgevend referendum, houdende opneming van een opkomstdrempel en een horizonbepaling werd een feit. Op 1 juli 2015 werd deze wet van kracht.

Nu blijkt dus echt wat de ware aard van deze partijen  wel vóór een referendum zijn, maar als het tot uitvoering komt, tegen stemmen. En natuurlijk gaat het niet alleen om dat ene inlegvel van Rutte. Het gaat erom dat steeds meer partijen afhaken als het om echte democratie gaat en de bevolking gehoord wil worden. De politiek kan gezien de mondigheid van de bevolking de kiezers niet blijvend kunnen negeren. Op 17 maart 2016 ging de eerste publicatie op deze site over “Ja of nee bij het referendum op 6 april 2016” over  de voorspelbare reactie van Rutte op dit Oekraïne Verdrag. Het gedrag van Rutte wordt voorspelbaar als hij voor een bepaalde actie – in dit geval de uitslag van het referendum over de Oekraïne- een verminderde belangstelling heeft.  Er stond letterlijk in deze publicatie Rutte zal er wel een draai aangeven en zie wat geschiedde!!!

Leg bovenstaande politiek dat nu maar eens uit aan de kiezer!!

Laat ze maar een cursus volgen “Hoe spring ik om met mijn kiezers”?

 

Democratie op de tocht in het Turkije van Erdogan

 

Democratie op de tocht in het Turkije van Erdogan!

Geleidelijk schuift Turkije op naar een aristocratische staat waarbij alleen vertrouwelingen rondom Erdogan de dienst uit maken. Er dreigt een steeds groter wordende tweespalt tussen de islamitische gezinde aanhangers van Erdogan en de beweging van de seculieren, die een scheiding van godsdienst en staat aanhangen. Dat Erdogan bepaalde aspiraties heeft blijkt niet alleen uit het ontslag van Davutoglu , maar ook om de onschendbaarheid van bepaalde parlementsleden op te heffen. Hij stevent op een islamitische staat af met de schijn van een democratisch grondslag, waarbij etnische minderheden buiten spel worden gezet. Er wordt daarbij vergeten dat binnen een democratie de mogelijkheid is gecreëerd om juist etnische en religieuze bevolkingsgroepen een stem te geven en naar elkaar  luisteren. Maar als Erdogan voor zichzelf het alleenrecht van het besturen van een land naar zich toetrekt en  megalomane neigingen krijgt en  een paleis van enkele honderden miljoenen laat bouwen zonder daarover verantwoording af te leggen (de rechter noemde de bouw van het witte paleis in Ankara zelfs illegaal) dan is hier toch duidelijk sprake van een democratische ontsporing. De bewijzen van aftakeling van de democratie blijkt ook uit het feit dat een ieder, die terecht een kritische opmerking plaatst over het politieke handelen van de president zonder meer kan worden opgepakt. Het spreekwoord “hoogmoed komt voor de val”. Turkije plaatst zichzelf in een geïsoleerde positie en hoe lang zal het volk dit gedrag accepteren of overheerst de angst onder de Turkse bevolking en wordt het zwijgen opgelegd?

Turkije raakt zo langzamerhand geïsoleerd in het hele Midden-Oosten. Het voordeel van een zwak Europees leiderschap heeft hij volledig kunnen benutten. De onnadenkende uitspraak van Merkel “Wir schaffen dass” heeft Turkije geen windeieren gelegd, maar heeft Europa wel wakker geschud. De politici in Brussel zijn trots op de deal,  die zij met Turkije hebben gesloten, maar de vraag  is hoe lang nog?

Democratie en besluitvorming Hoofdstuk 2

Hoofdstuk II

Democratie en besluitvorming

thorbecke-johan-rudolfDe bakermat van onze huidige democratie is in de 19e eeuw gelegd. Eind 18e eeuw kreeg iedereen rechten en had iedereen de plicht om zich aan deed wet te houden.
De grondwet van 1798 omvatte de “vrijheid van godsdienst, vergadering en drukpers” en werd het federale Nederland omgevormd tot de Nederlandse Eenheidsstaat.In 1815 komt er een Grondwet voor het Koninkrijk de Nederlanden. De grondwet is nog steeds van kracht.
Als Koning Willem II inziet dat de grondwet van 1798 niet meer past in de “huidige samenleving”. Thorbecke, geboren in 1798, wordt de grondlegger van de thorbecke-grondwetgrondwetswijziging, die in 1848 van kracht wordt. De koning staat zijn invloed af en de Staten-Generaal en dus het volk krijgt meer invloed.
Van een echte democratische hervorming was niet direct sprake, want alleen mensen met geld mochten hun stem uitbrengen.
In de periode daarna zijn tal van grondwetswijzigingen doorgevoerd zoals uitbreiding van het aantal leden van Eerste en Tweede Kamer, passief kiesrecht voor vrouwen (1917), verlaging van de minimumleeftijd van Kamerleden van 30 naar 25 jaar, grondrechten ter bescherming van burgers tegen discriminatie (1983). Daarnaast zijn er nog een aantal grondwetswijzigingen doorgevoerd.

Voor de DVP (Democratische Volkspartij) is van belang dat de democratische rechtsstaat wordt gewaarborgd. Een transparante politieke partij, die staat voor de grondbeginselen van de democratie.
Het voorstel onlangs om in de grondwet het volgende toe te voegen :    ” De grondwet waarborgt de democratie, de rechtsstaat en de grondrechten ” is fundamenteel voor elke Nederlander.
Rekening houdend met het feit dat Kerk en Staat volledig van elkaar gescheiden zijn betekent dit dat een scheiding-kerk-en-staatreligieuze partij nooit de democratische uitgangspunten kan ondermijnen. Elke religieuze partij zal daarentegen binnen- als wel buitenshuis zich moeten houden aan de in onze grondwet vastgestelde rechten,waarden en normen. Elke democratisch gekozen partij zal volgens de DVP  gehoord moeten worden bij een nieuw te vormen kabinetsformatie.

Voor de DVP is belangrijk dat een bindend referendum een voorwaarde is om kiezers te betrekken bij beslissingen, die het landsbelang raken.

In het kader van een verder democratisering van machten is het van eminent belang dat, als het gaat om invulling van overheidsfuncties, er niet gekozen wordt uit de in de politiek bestaande old-boys-netwerk“Old Boys Netwerk” , maar dat objectieve maatstaven worden gehanteerd om de beste kandidaat te kiezen.

In Nederland zien we vaak dat bij belangrijke beslissingen op het gebied van o.a. onderwijs, migratie en vele andere terreinen de democratische besluitvorming geënt is op een verkiezingsoverwinning van de laatste verkiezingen.
De huidige sociale media maken het juist mogelijk om in de besluitvorming de kiezer meer te betrekken. Eenmaal gekozen sluiten politici zich af en worden in hun besluitvorming gesteund door soms vaag afgebakende partijprogrammapunten en dat komt de geloofwaardigheid van de politiek niet ten goede. Hoe vaak gebeurt het niet dat een kleine tot zeer kleine groep, die zich hoegenaamd binnen de partij gemachtigd voelt een besluit te nemen dat niet aan de verwachtingen van kiezers beantwoordt. Binnen de samenleving levert dat ongenoegen op. De minachting van de kiezer door politici moet dan ook stoppen.De kiezer moet meer invloed krijgen op de besluitvorming. De roep om referenda te houden is een logisch gevolg van deze houding door politici. Een minachting van een bevolkingsgroep, die in het algemeen hoog is opgeleid, is vragen om problemen. Het verklaart de soms de felle reacties op een reeks van onderwerpen.
Het land moet democratischer bestuurd worden. Politici moeten meer naar de stem van hun kiezers luisteren. Nu is dat laatste moeilijk te realiseren als deze kiezer geen lid is van een partij. Je kunt dan echt je stem laten horen. De DVP wil dan ook dat zoveel mogelijk mensen lid worden van deze partij of dat zij zich binden door steunlid te worden. Steunleden kunnen hun stem laten horen tijdens de algemene vergaderingen, maar kunnen geen politieke verantwoordelijkheid dragen in de vorm van bestuurlijke activiteiten van de partij.

Het land moet anders bestuurd worden! De inspraak van de bevolking moet worden verbeterd en worden uitgebreid.
Een nieuwe partij met een eigen doctrine. Een partij met normen en waarden zoals die passen in een nieuwe wereld, waarbij elk individu de kans en de mogelijkheid krijgt zich te ontwikkelen in het belang van de samenleving.
Een partij die alle mensen samen bindt ongeacht geloof en afkomst en staat voor fundamentele democratie.
De toekomstige partij zoekt leden , die het algemeen gedachtegoed van vrijheid uitdragen en die gelijkwaardigheid t.o.v. elkaar respecteren en de democratie boven geloofsovertuigingen stellen.

In hoofdstuk 3 wordt uiteengezet hoe inspraak en besluitvorming zou kunnen plaatsvinden.