Europa moddert en siddert…….op naar een confederatieve samenwerking?

Europa siddert als Trump zijn politieke denkbeelden in praktijk gaat brengen. Minder handel, minder verkeer en mogelijk een uiteengroeien van Twee politieke bondgenoten. Toch dringt de stem van Trump in Europa ver door en ligt hier juist de kans om op korte termijn hervormingen door te voeren en een sterker nieuw economisch blok te vormen.  Al vele malen is geschreven waar het in Europa mis gaat, maar nieuwe initiatieven voor een herwaardering van de Europese Unie is ver te zoeken. De politieke vertegenwoordigers in Brussel concentreerden zich op één Groot Europa om zo een vuist te maken tegen de Grote Beer in het oosten. De geo-politieke uitbreiding richting Oost-Europa  stond centraal in het gedachtegoed van onze topspelers in Brussel. Er is met man en macht gewerkt om een groot aantal Oost-Europese landen over te halen om zich aan te sluiten bij de EU. Een grote blunder. In plaats vooraf afspraken te maken aan welke voorwaarden deze landen exact moeten voldoen, werden ze eerst met mooie beloften en vooruitzichten gepaaid om zo snel mogelijk tot de interne markt van de EU toe te treden. “Hoe groter hoe sterker de EU” is de essentiële denkfout van de EU-Top. Europa werd en wordt in plaats van groter en sterker juist steeds zwakker.In plaats van meer eenheid  zien we een tegenovergestelde ontwikkeling. Bij verkiezingen zien we in verschillende Oost-Europese landen, dat zij zich afkeren van de EU. Ook in Duitsland wordt de afstand tussen Brussel en Berlijn groter. In de binnenlandse politiek komen gaan andere waarden in de samenleving een rol spelen. Ook internationaal dreigt er een uitholling van Europese opvattingen/ Zo gaat Duitsland over op tolheffing van de hoofdwegen en België denkt er ook over om een vignet voor de snelwegen in te voeren. Begrotingsafspraken worden in eigen voordeel uitgelegd, defensie-afspraken worden niet nagekomen. De reden van mij om tegen het associatieverdrag met de Oekraïne te stemmen was enerzijds gebaseerd op de grootschalige corruptie in dit land.  In het artikel van Maurits Kuypers in fd van 30 januari is de conclusie van Alina Mungiu-Pippidi, voorzitster van de Anti-corrp, dat ” in Roemenië de situatie door en door verrot is, zelfs na de arrestatie van honderden corrupte beambten”. En ook in Griekenland, Italië en Spanje neemt toe, terwijl in Noord-Europa, de situatie als uitstekend wordt beoordeeld. Als corruptie zo  omvangrijke is, is de ethiek ver te zoeken. Meermalen heb ik het ethisch handelen van het politieke en ambtelijke apparaat, ook binnen Nederland, op de korrel genomen (zie onder publicaties), máár de toenemende corruptie in de Zuid-en Oost-Europese is proportioneel vele malen groter. In deze  landen is de corruptie o omvangrijk aan het worden dat het hoog tijd  wordt dat de EU-Commissie zich moet beraden hoe zij dit probleem aanpakken. Landen met een toenemende corruptie vormen een steeds grotere last voor de Europese landen van het “eerste uur”!

Binnen een afgebakend sterk West-Europa is op alle terreinen meer te  bereiken dan binnen het Geo-politieke Groot-Europa, m.a.w. terug naar de basis en herbezinning hoe wij in Europa verder willen. De kern-landen zouden in overweging kunnen nemen om te streven naar een “confederatie met afspraken over vastliggende bevoegdheden”. Een volgende stap naar een sterk en verenigd Europa, waarbij uitgebreide samenwerking op strategische gebieden vorm moet krijgen (defensie, aanpak terrorisme, vliegveiligheid, voedselveiligheid en een vrij verkeer van goederen en een beperkt verkeer van personen van de aangesloten landen).  In de praktijk betekent dit dus het opheffen van gedeeltelijke soevereiniteit. Dit laatste doet pijn, maar is de enige acceptabele mogelijkheid om centraal doeltreffend te kunnen optreden. Het toelaten van migranten moet aan het land zelf worden overgelaten. Het uitgangspunt van deze nieuwe groep landen ten aanzien van de vluchtelingenproblematiek is, dat dit grote probleem in het Midden-Oosten zelf moet worden opgelost. Op grote schaal worden door Afrikaanse landen en veelal Arabische landen misbruik gemaakt van het democratisch fundament van de Europese landen. De democratie ontbreekt veelal in deze landen of wordt omgetoverd tot een nep-democratie, waar de premier/president alle macht naar zich toetrekt. Fundamentalisten , die de Koran streng interpreteren, haten de Christenen en de Joden. Zij moeten zelf niet willen om naar deze “verderfelijke landen te vluchten of hebben zij som andere bedoelingen? De grondwet in de meeste Europese landen, staat lijnrecht tegenover de schijnvrijheid van veel islamitische landen. De Arabische lente had het fundament kunnen leggen voor een betere positie voor grote delen van de bevolking, maar de praktijk pakte heel anders uit. Aristocraten behielden of pakten hun macht terug.

Er is dus werk aan de winkel in het loze machtsimperium in Brussel, waar veel Europeanen geen vertrouwen meer in hebben.  Tegenover de Grote Beer moet Europa een Vuist maken. Steek Europa in een nieuw jasje. er is niet alleen een fundamentele spanning tussen Democraten en Republikeinen in de VS, maar ook in Europa is de tendens zichtbaar van een verscheuring van oude politieke bolwerken, die teren op het Old Boys Netwerk en daar tegenover staan groeperingen, die genoeg hebben van een achterhaalde vorm van democratie bedrijven. Deze groep wordt maar al te gemakkelijk weggezet als de Populisten, maar de onvrede ligt veel dieper. In Europa moet een herwaardering komen van waarden en opvattingen waarin samen naar een nieuwe politieke en economische structuur moet worden gezocht

Toch zal het Nieuwe Europa moeten streven vaar vreedzame coëxistentie. Het uitdagen van  de Navo door de vele schendingen van het luchtruim heeft anderzijds de grens bereikt van het toelaatbare en is een gevaarlijk spel dat niet alleen Europa, maar ook de Sowjet-Unie zelf treft.

 

Bevestiging van een nee-stem bij het referendum Oekraïne

Op zich is het te rechtvaardigen om via een uitbreiding van een handelsverdrag met de Oekraïne de welvaart in dat land te verhogen en de Westers-georiënteerde deel van de bevolking mee te laten profiteren in een nieuw democratisch bestel. Als het bestel zo corrupt, zoals we bij veel Zuid-Oost Europese landen, het geval is dan kun je van de West-Europese bevolking niet verwachten, dat zij met hun armen openstaan, om weer eenzelfde blamage zoals het bijna faillissement van Griekenland te ondergaan, te ondergaan. Lenen, lenen en nog eens lenen en Noord-Europa op laten draaien voor corrupte regimes, die allemaal aan belastinginning, een fobie overhouden. De politieke top wil van geen wijken weten. Brussel wil groter en groter en nog groter worden, terwijl zij de handvatten voor deze groei niet kunnen aan reiken. Zo lezen we in het FD van 8 december jl, een artikel van Maurits Kuypers  : “in Roemenië worden politici door veel mensen in verband gebracht met fraude en corruptie. Er zijn in 2015 16 parlementsleden, 5 senatoren en 97 burgemeester en locoburgemeesters voor de rechter gebracht.  Zo stelt de socioloog  Bruno Steffen van de “Universitatea Politehnica uit Boekarest dat “Corruptie zo normaal is geworden dat het voor de meeste kiezers geen rol van betekenis meer speelt”en dan bedoelt hij geen rol meer speelt in de politiek keuze van de bevolking. Moeten wij in Europa nu alleen maar juichen dat we groter en groter worden.De Europese Top  had binnen de EU een heel andere koers moeten varen. Concreter de terreinen afbakenen waar we wel en waar we niet met elkaar samenwerken. Een gemeenschappelijk noemer uitwerken, waaraan alleen die landen meedoen, die binnen een beperkt aantal jaren, streven om die uitgestippelde plannen daad werkelijk uit te voeren.
Dus voorlopig geen grotere  EU, maar wel een betere EU. Uiteindelijk zal de democratie overal ter wereld zegevieren en meer welvaart brengen dan de dictatoriale, aristocratische of religieuze  regimes.

Het wordt toch niet deze vlag!!!!

De gevestigde orde en de andere helft van de samenleving.

In de telegraaf van 6 december kunt u lezen dat de belangstelling bij een aantal grote partijen wegebt. Het meest opvallend is dat de DEMOCRATEN 66 in haar verkiezingsprogramma heeft staan dat het “nooit een volksraadpleging wil over een vertrek uit de EU. Ook wil men bij andere internationale verdragen zoals de handelsverdragen met de VS en Canada het referendum afschaffen. Als D66 dit zou willen dat ontneemt zichzelf haar grondrecht van haar bestaan en blijkt weer eens dat men kiest voor de gevestigde orde en dat het OLD BOYS NETWERK moet blijven bestaan. Juist in de openbare ambten moeten objectieve criteria vastgelegd worden om vast te stellen wie deze belangrijke functies gaan vervullen. Het moet niet zo zijn dat weggepromoveerde politici aan een baantje moet worden geholpen. Vele blunders die de afgelopen jaren de politiek teisterden zijn deels op dit probleem terug te voeren.

gevestigde-ordeIn de notitie van 20 maart jl “Democratie Nieuwe Stijl” heb ik de volgende opmerking gemaakt: Er heerst bij veel mensen een diep ongenoegen over het functioneren van het democratisch bestel in Nederland, de wijze van politieke besluitvorming, maar vooral de minachting van politici tegenover de kiezer, nadat deze zijn stem heeft uitgebracht.  Als de kiezer eenmaal zijn stem heeft uitgebracht moeten vaak compromissen worden gesloten, waar de kiezer het helemaal niet mee eens is en je hoort als ik dit van tevoren geweten had had ik op die partij niet gestemd. En dan hebben het hier over essentiële punten zoals de zorg en de migratie. Bij een dynamische samenleving met een gemiddeld zeer hoog opleidingsniveau mag je bij zulke belangrijke beslissingen zo’n raadpleging niet onthouden.

Het is overduidelijk dat het politieke klimaat in Nederland en in vele andere landen aan het verharden is. Men heeft een beetje genoeg van de internationalisering, globalisering of mondialisering. Een kleine groep rijken is nog veel rijker geworden en de gevestigde orde heeft zijn positie al bedongen. Enkele groeperingen in onze samenleving zijn kwetsbaarder geworden en dan zijn het niet alleen de ouderen, maar ook jongeren en vijftig plussers, die niet meer aan het werk komen.Er is al enige tijd een ontwikkeling aan de gang dat heel veel mensen, die je spreekt, erg begaan zijn wat er op het politieke vlak in Nederland speelt.images Veel mensen zijn zich aan het ergeren hoe de politiek omgaat met het gedachtegoed van het overgrote deel van de kiezer.

Met het inperken van de referendumwet beperk je het recht om het volk een eigen oordeel te vellen wat wel en niet moet gebeuren. Het gaat er om dat je duidelijk in deze wet aangeeft, waar de bevolking zich wel en waar deze zich niet over hoeft uit spreken. In Zwitserland wordt de bevolking regelmatig geraadpleegd. Bij referenda is de informatieverschaffing een voorwaarde om de burger zo breed mogelijk te informeren. De gevestigde partijen zijn bang voor de uitslag, terwijl deze tussentijdse raadpleging ook weer wel een oordeel geeft hoe over hun partijpolitiek wordt gedacht.

 

 

Het moet toch niet gekker worden….bankroet van de bankrekening (EU-regelgeving)

Het moet niet gekker worden.

Massaal nee, nee tegen deze EU-regelgeving.

Ik citeer Trouw 1 december 2016 “Onder nieuwe Europese regelgeving zijn banken straks verplicht betaalgegevens  van hun klanten te verkopen aan derden” Weer zo’n onzinnige regelgeving van de EU waar honderden ambtenaren mee bezig zijn geweest om dit voor elkaar te krijgen. Stel je voor  je gaat een dagje uit winkelen dan kan een derde persoon precies je koopgedrag volgen. De overheid heeft altijd beweerd dat de privacy van de mens moet worden gewaarborgd. Gelukkig kan de rekeninghouder “nee zeggen  tegen de bank die jouw gegevens  op verzoek van andere bedrijven kan door verkopen”.

In Trouw lees ik verder dat “onder  nieuwe Europese regelgeving banken verplicht zijn betaalgegevens van hun klanten te verkopen aan derden als die daarom vragen. Die partijen hebben wel een vergunning hebben”. Het is een schande om op deze manier inbreuk te maken op de privacy van de rekeninghouders. Elke rekeninghouder weet hoe dit in de praktijk gaat uitwerken. De praktijk leert als je eenmaal privacygegevens aan een derde hebt gegeven dit na verloop van tijd een eigen leven gaat leiden. “Onbedoeld” komen deze gegevens in handen van instellingen, personen, bedrijven en overheden, die daarmee je handelwijze dag en nacht kunnen volgen. Natuurlijk zijn aan “het verstrekken van deze gegevens voorwaarden verbonden en moet een consument altijd nee kunnen zeggen”, maar gelooft u van mij, dat eenmaal verstrekte gegevens altijd onverwachts ergens op duiken. Kijk maar eens hoe de privacy in je mailbox gegarandeerd werd, terwijl allerlei bedrijven plotseling, zonder je toestemming hebt gegeven, jou even informatie gegeven wat je deze week allemaal kunt kopen of waarover jij zo nodig over geïnformeerd moet worden.

Zuid-Europese landen willen toch al niet teveel via de bank regelen. Dus……

Stelling:

Als banken zo nodig mijn gegevens aan derden verkopen, dan moet de rekeninghouder voor elke afzonderlijke verkoop aan een derde persoon, juist aan de rekeninghouder de vergoeding geven. En als die derde persoon dit weer verder door verkoopt zonder mijn toestemming moet de betreffende instelling, die de gegevens heeft door verkocht, een fikse boete krijgen Hij krijgt immers informatie over mij, die doorverkocht wordt zonder mijn toestemming.

De EU staat op springen……of toch…..

De geloofwaardigheid van Europese Top is tanende. Met de dag groeit de kritiek op het EU-beleid. Het ontbreekt volledig aan daadkracht. En Mevrouw Merkel, bondskanselier van Duitsland, heeft mede door haar uitspraak “wir schaffen dass”, de geloofwaardigheid van de EU sinds het ontstaan van de Europese samenwerking, aangetast . Je kunt niet zomaar als grootste land van de EU roepen van “Wir schaffen das”! En vervolgens de overige 27 landen verplichten om mee te werken. Het was voorspelbaar dat deze oproep tegen het zere been was van met name Oost-Europese landen, maar ook andere West-Europese landen beginnen hun twijfels te uiten. Steeds meer Europeanen krijgen het gevoel dat er niet meer geluisterd wordt naar de kiezers. Erdogan neemt een loopje met de EU. Er moet snel een nieuwe vorm bedacht worden met als grote voordeel dat Engeland in de nieuwe EU weer een volwaardige plaats kan innemen. Hoeveel van de 560.000.000 miljoen inwoners van de EU staan nog achter het huidige beleid van de EU!!

Als Merkel haar uitspraak had voorgelegd aan haar kiezers dan had zij het recht om op grote schaal vluchtelingen naar eigen land te dirigeren; waarschijnlijk per luchtbrug want de aangrenzende landen keren zich steeds verder af van de vluchtelingendeal.

Het is ook schadelijk als op het hoogste niveau afspraken worden gemaakt bijvoorbeeld over het begrotingstekort van een land en dat daarna allerlei argumenten worden bedacht, waarom landen hun afspraken niet hoeven na te komen. Dit kun je niet 3x achtereen doen. Je zet de geloofwaardigheid van de EU op het spel.De groeiende afkeer van de EUROPESE UNIE is een gevolg van het negeren van de mening van de EUROPESE BURGER. Er komt een stroming binnen de EU op gang waar populistische partijen garen bij spinnen. Dit uit zich in een groeiende vraag naar inspraak via referenda. “Is het loswoelen van verdragen en afspraken begonnen?”.

De beleidsmakers en de leiders van de EU moeten terug naar hun basis en eens en voor altijd beseffen dat geen enkel land zijn volledige soevereiniteit wil opgeven ( Dit is overigens ook de grote zwakte van de EU).Vervolgens  kun je dan met elkaar afspreken op welke terreinen men echt wil en kan samenwerken. De EU wordt dan slagvaardiger en je hebt dan zeker 60% van de EU-werknemers/beleidsmedewerkers  niet meer nodig. De EU gaat ten onder aan de eindeloze verfijning van voorstellen en aan de enorme omvang van het aantal voorstellen, die door beleidsmakers bedacht zijn. De oplossing is heel eenvoudig “om de vier jaar leg je aan de kiezer voor welke hoofditems in die periode ter sprake moeten komen” en daarna door een kleiner Europees Parlement goedgekeurd moeten worden.

Of we maken van de EU een bondsstaat waarin duidelijk wordt vastgelegd wat de staten zelf mogen regelen. Vooralsnog zijn hier maar weinig landen voor te porren. Dus………

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Europese Commissie : de Gaarkeuken van benoemingenvóór of vàn het bedrijfsleven!!

 

Het ethisch vel van sommige oud- of ex-politici is wel erg dun……….binnen de Top van de EU.

Enkele huidige politici met een ruime taakopvatting zijn de afgelopen maanden herhaalde malen in het nieuws geweest (Loek H. en Jos van R). Hoe meer taken en functies hoe meer er te graaien viel, hoe oppervlakkiger de ethiek van hun handelwijze.

De rol van Camiel E. is een prachtig voorbeeld ‘hoe het zeker niet moet’. In het financieel dagblad van 25 juli is door Marcel Canoy een stukje geschreven over de checklist voor ex-politici . Als oud-minister van Verkeer- en Waterstaat kun je niet kort na het ministerschap de overstap maken naar een bedrijf, in dit geval de KLM, om een bestuursfunctie te bekleden waarvan de staat grootaandeelhouder is!!

Ook de voormalige voorzitter van de José Manuel Barroso van de Europese Commissie kruipt in het hol van de zakenbank Goldman Sachs. Een bedrijf dat de laatste jaren niet al te positief in het nieuws is geweest (zie het gesjoemel met begrotingscijfers en de rol bij de bankencrisis). Enfin in de rubriek Markt & Beleid, Checklist voor ex-politici van M. Canoy, worden nog meer namen genoemd. Ook verbaasde mij de handelwijze van Neelie Smit-Kroes, die met verve haar nieuwe functie binnen Über verdedigde.

 

De gaarkeuken van de politiek deel 2
De gaarkeuken van de politiek 

Neelie Smit-Kroes en José Manuel Borroso weten als geen ander hoe zij de beste resultaten binnen de EU kunnen halen voor de bedrijven, die zij vertegenwoordigen. Als politici kun je daar een mooi verhaal omheen vertellen, maar ook zij zullen worden afgerekend over hetgeen zij voor het bedrijf hebben bereikt. Het geeft toch wel een rare smaak hoe deze hoog gewaardeerde oud-politici in de pot van de vroegere gaarkeuken moeten roeren!!!

Op 28 oktober verscheen een artikel aan de hand van Wilco Dekker in de Volkskrant. De CEO (Corporate Europe Observatory) is een “lobbyclub die zich verzet tegen de invloed van het bedrijfsleven in Brussel. In het artikel wordt gesteld dat de banden tussen Brussel en het grote bedrijfsleven innig zijn. Uit het onderzoek blijkt dat negen van de 27 voormalige eurocommissarissen toestemming hebben gekregen voor bijna honderd bijbanen in het bedrijfsleven”.

“Mag een voormalige eurocommissaris, Neelie Kroes een half jaar na haar vertrek uit Brussel betaalde adviezen geven aan een Amerikaanse zakenbank”?  Ja vond de Europese Commissie na een vergadering op 4 februari 2015. Dit was wel zeer bijzonder, omdat zij onder meer “diepgaand onderzoek” deed naar staatssteun voor banken”. In het artikel wordt nog verder ingegaan op de bijbanen van Mevrouw Kroes, Vivian Redding en Karel de Gucht. Als men in de top van de EU vindt dat dit een geaccepteerd gedrag is dan wordt het hoog tijd dat het Europarlement eens van zich laat horen. Maar waarom zouden ze…………met een maandinkomen van inclusief reiskosten van €12.000,00 vind men dit al gauw normaal!!!

De ethische opvattingen zijn bij  de ene politicus wat dunner dan bij de ander.

Als de ethiek op het hoogste niveau aan een zijden draadje hangt wat zal er dan wel niet in de lagere echelons gebeuren?

Wat heeft FOX-sports te maken met JASTA, TTIP en CETA?

FOX is een Amerikaans mediabedrijf en dat bedrijf wil het onderdeel FOX Sports 1 aan het basispakket á raison van € 2,00 per abonnee aan het basispakket toevoegen. Nu blijkt dat minder dan 10% van de geabonneerden naar FOX Sports kijkt. KPN heeft tegen deze gang van zaken een proces aangespannen, maar de voorzieningenrechter stelde FOX  Sports in het gelijk. Overigens wil de kabelaanbieder Ziggo ook niet gedwongen worden om één van de sportzenders in het basispakket op te nemen. “De rechter meldt ook in zijn vonnis dat toezichthouder ACM (Autoriteit Consument & Markt) zich hier mogelijk over gaat uitspreken”.

Wat is nu het verband met de drie in de kop genoemde verdragen met de VS en FOX Sports 1?

De afgelopen week is aandacht besteed aan 3 belangrijke verdragen, die een vergaande invloed hebben op alle Europese landen als deze verdragen door de EU en de verschillende parlementen worden goedgekeurd.

De JASTA (Justice Against Terrorism Act) gaat over terreurdaden en de gevolgen van materiële en immateriële zaken, die door terroristen bijvoorbeeld in de VS zijn veroorzaakt. Als geen informatie of onvoldoende informatie is doorgegeven kunnen staten verantwoordelijk worden gesteld en hebben de nationale rechters niets in te brengen.

Bij de TTIP- (Transatlantic Trade and Investment Partnership)verdrag en bij de handelsovereenkomst CETA (Comprehensive Economic and Trade Agreement) kunnen de aangesloten landen rechtszaken beginnen tegen alle staten, die deze overeenkomst hebben getekend, maar het ziet er naar uit dat ook hier de nationale rechters van het aangeklaagde land buiten spel worden gezet.

Wat is nu de angst? De grote machtige Amerikaanse bedrijven zullen bij arbitrage de kleinere staten onder de voet lopen. De Europese Unie is geen eenheidsstaat en alle aangesloten landen hebben grotendeels nog hun eigen soevereiniteit met hun eigen nationale wetten. De culturele diversiteit van de aangesloten landen is zo groot dat het moeilijk is om de ingewikkelde afspraken binnen de EU op één lijn te brengen.

Dat deze angst terecht is blijkt uit het conflict van KPN tegen het machtige mediabedrijf  FOX (Sports 1). Hier komt nog bij dat het Internationaal Strafhof in Den Haag niet erkend wordt door de VS!!!!!!!

De VS zou ten aanzien van deze verdragen haar arbitrage kunnen overdragen aan het HOF. Waarschijnlijk zullen de onderhandelingen dan soepeler verlopen.

 

 

Wordt wel of niet voor eind 2016 het CETA-verdrag getekend?

De weerstand tegen deze GIGA-akkoorden wordt groter, omdat soms de reikwijdte van dit verdrag zover gaat dat landen dit niet kunnen overzien.  Elk land binnen de EU gaat kijken wat er te winnen en/of te verliezen valt in de vorm van werkgelegenheid, inkomensgroei of inkomensafname, welke eisen aan producten moeten worden gesteld enz.enz.

De SER heeft 4 april een rapport uitgebracht en gericht aan de Minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking betreffende TTIP. De aanbevelingen van de SER hebben feitelijk ook betrekking op het af te sluiten CETA-akkoord met Canada. Ook hier wordt de zorg uitgesproken over ongewenste effecten, die nu nog niet voorspeld kunnen worden.

Met veel tegenzin heeft de Eurocommissaris Malmström begin juli besloten om het nieuwe handelsverdrag toch voor te leggen aan de 28 lidstaten. Dat betekent dat het verdrag door de molen moet van alle EU-landen.

Het CETA-verdrag en het  TTIP-verdrag zal in de praktijk inhouden, dat machtige Amerikaanse bedrijven bij een eventuele arbitrage de staten onder de voet lopen. Echter bij het CETA-verdrag is de arbitrage opgelost via een permanent tribunaal en dat bovendien landen in hoger beroep kunnen gaan. Hoogstwaarschijnlijk zal dit verdrag toch eerder gesloten worden dan het TIPP-akkoord.

Een daarmee parallel lopende zorg is dat Canada en VS onderling een grotere uniformiteit hebben op een reeks van terreinen zoals productie-eisen, afspraken in dienst verlening enz. dan de 28 Europese landen, die allemaal deels nog hun eigen identiteit en specifieke eisen hebben en dus makkelijker een prooi worden voor de grote Amerikaanse bedrijven. En wat wij in Europa dus niet willen dat de soevereiniteit en identiteit wordt opgeofferd aan het Groot-Kapitaal!!

 

CETA-verdrag

Kortom : Europa is kwetsbaar voor dit verdrag. Beter is een tussenweg te bewandelen van level-agreement (financieel dagblad)

Waar zijn we het wel over eens en waar niet!

 

 

Wel of niet TTIP(Transatlantic Trade and Investment Partnership)

Het grootste, belangrijkste en het meest vergaande verdrag, die de twee grootmachten, de VS en de EU, ‘met elkaar willen sluiten’. De vraag is nu of z’n vergaand verdrag wel gesloten kan worden als men de consequenties van deze verdragen niet kan overzien. Een mooi voorbeeld is de ISDS clausule binnen het TTIP verdrag. ISDS (Investor to State Dispute Settlement) clausule maakt het mogelijk om landen, die zich niet aan de verdragsverplichtingen houden voor een internationaal arbitrage tribunaal te dagen. Het grote bezwaar is dat de procedure buiten de nationale rechter om plaatsvindt en dus niet voor het grote publiek zichtbaar is, aldus Europa.Nu nieuwsbrief. Er zijn zoveel reacties op deze clausule gekomen, dat er gewerkt wordt aan een nieuwe vorm van arbritage. Deze angel van buitensluiting heeft men enigszins weg kunnen nemen door een nieuw voorstel van arbritage in te dienen  via het Investment Court System.

Daarna de volgende verontwaardiging doet zich voor in augustus 2015  “dat nationale volksvertegenwoordigers alleen in een beveiligde leeskamer in Brussel de TTIP teksten kunnen inzien. Om toegang te krijgen moet een geheimhoudingsverklaring getekend worden”.

Hoe meer over dit verdrag bekend wordt hoe duidelijker het wordt dat Amerikaanse bedrijven zeer vergaande invloeden en bevoegdheden krijgen op het reilen en zeilen van onze samenleving. Bijvoorbeeld gemeentes, provincies, waterschappen, corporaties enz. enz. moeten bij een  aanbesteding ook Amerikaanse bedrijven een kans geven. Stel dat uw gemeente een nieuw computersysteem nodig heeft dan kunnen Amerikaanse bedrijven wel plechtig beloven dat zij alleen het product leveren, maar garanties voor persoonlijke data zijn nooit 100% waterdicht. En zo zijn vele voorbeelden te bedenken. Natuurlijk geldt ook dat Europese bedrijven dezelfde bevoegdheden krijgen. Kunnen beide grootmachten de consequenties van dit Monsterverdrag wel overzien? Er is angst voor grootschalig banenverlies in een reeks sectoren. Dit bleek al bij een grote demonstratie in Berlijn tegen TIPP, maar ook in de VS groei het besef dat dit akkoord vergaande verschuivingen in verschillende sectoren van hun economie teweeg brengt.

Bij de opening van de Hannover Messe zei Rutte: “TTIP is ontzettend belangrijk voor de Nederlandse economie en daarom is het noodzakelijk tempo te maken met de onderhandelingen”. Op dat moment was deze opmerking niet op zijn plaats, omdat het onderhandelen tussen  de EU en de VS achter een gesloten deur plaatsvond.

In het financieel dagblad wordt een voorstel gedaan van living agreement, d.w.z. sluit een overeenkomst op die gebieden, waar men elkaar wel kan vinden.

Het moet niet zo zijn dat Amerikaanse bedrijven wereldwijd de dienst gaan uitmaken en via uitgekiende verdragen landen onder druk zetten.

De EU, Stabiliteitspact en de uitzonderingen

 

De banken in de EU zijn worden getest op hun crisisbestendigheid. De grootste klacht en angst van de banken is dat bij tekorten de aandeelhouders en obligatie houders het tekort moeten aanvullen. Logisch zou je denken. Met dit waardepapier loop je zoals bij elk aandeel of obligatie een zeker risico. Maar het verhaal krijgt een wending als de politiek, de politieke partijen, zich inlaten met deze test.

Wat is namelijk het geval? In bijna alle Zuid-Europese landen zijn er waarschijnlijkheid tekorten en die tekorten moeten aangevuld worden. Echter veel mensen hebben voor hun pensioen aandelen en/of obligaties gekocht en dreigen nu de dupe te worden. Dus moet de staat bijspringen en zijn het de belastingbetalers die mee moeten betalen. De Italiaanse premier Renzi is doodsbenauwd dat het referendum van een  grondwetswijziging voor zijn partij slecht uitpakt en dit de populistische Vijf Sterren Beweging aanzet op een exit uit de EU.

Frankrijk en Duitsland hebben in 2003 een verkeerd signaal afgegeven. Daarna volgde Griekenland , Spanje, Portugal en nu dus ook Italië.(zie ook de telegraaf 28 juli  Stresstest banken ook Europese proef).

De Europese Commissie wilde dat Spanje en Portugal een boete krijgen, maar daar is Commissie op terug gekomen. Het argument om alsnog de boete in te trekken is aldus Elsevier” De uitdagende economische situatie en de pogingen van de twee landen om hervormingen door te voeren”.

Ik denk dat men binnen de Europese Commissie doodsbang is dat de Populistische partij, die een referendum over een exit van Italië wil, waarschijnlijk de doorslag heeft gegeven.

Het doel van de Stabiliteits- en Groeipact was toch om de EURO stabiel te houden. De EURO kalft verder af en daarna  weer nieuwe verdragen entameren!!

Wat stellen de EU-verdragen nog voor? De EU-afspraken stellen niets voor. Nederland mag nooit zijn soevereiniteit opgeven. Nederland wordt dan een speelbal van de grote landen van het Europese Pact.