Het statelijk recht staat boven andere vormen van rechtspraak

multiculturele-samenlevingNu de multiculturele samenleving uit zeer verschillende  groepen bestaat met eigen waarden en normen heb ik in onderstaand schrijven een standpunt ingenomen dat gaat over de rol van de staat, het statelijk recht en de samenleving met zijn verschillende nationaliteiten, opvattingen en geloven.

In de publicatie van 21 november Kosmos (1), politiek en religie heb ik het gehad over de oneindigheid van de kosmos. De mensheid heeft vanaf het begin van een ontwikkeld denkvermogen nagedacht over het universum. Het aardse leven is eindig en daarna komt de grote oneindigheid en dat  wij als aardse mensen na onze dood een oneindig “leven” gaan leiden. symbolen-van-verschillende-gelovenMijn overtuiging is dat het “ZIJN” niet meer of minder is dan de aanwezigheid vóór onze geboorte. Het voortbrengen en voorkomen  van wezens in welke vorm dan ook heeft een betekenis en dat is de drang om te blijven bestaan. In die ‘drang om het bestaan’ hebben alle bevolkingsgroepen altijd  min of meer een systeem gevormd om de strijd om het bestaan te vergemakkelijken. Door samenwerking kan men meer bereiken en je ziet dan ook dat de laatste 4000 jaar zich voortdurend nieuwe machtsblokken hebben ontwikkeld, die nog beter waren opgewassen om andere groepen te overtroeven. Soms gaf de machtsuitbreiding aanleiding om andere bevolkingsgroepen, zoals  etnische, religieuze en raciale groepen te decimeren. Langzaam groeide het besef dat overleg op de lange termijn meer oplevert dan de confrontatie. De machtsconcentratie van verschillende geo-politieke blokken neemt toe Iedereen begint na de geboorte met een drang naar overleven en zal in het algemeen zodanig handelen  om zich zo lang mogelijk staande te houden. Dit staande houden kun je het beste nationaal of internationaal regelen. De nationale handhaving van de rechtsorde verschuift geleidelijk naar een hoger niveau en zal over 50 jaar op mondiaal niveau een feit. Aan het opstellen van een wereldrechtspraak/wereldrechtsorde zullen zeer heftige discussies vooraf gaan. Bij al deze processen van handhaving en om zich staande heeft men in het Westen gekozen voor een democratische rechtsstaat. In een rechtsstaat is het statelijke recht van een land de basis van alle rechtspraak. Alle andere vormen van rechtspraak zoals o.a het kerkelijk, het islamitisch en het adatrecht zijn ondergeschikt . Dat betekent bijvoorbeeld als de staat in het belang van het kind vindt dat dit kind moet worden ingeënt dan moet dit ook gebeuren. twee-gezichtenDe rechtsstaat staat voor het belang  van de hele bevolking en moet voorkomen dat religieuze deelbelangen of andersoortige belangen niet de staat kunnen ondermijnen. Zo’n uitgangspunt gaat verder dan de scheiding tussen staat en religie.  De Staat staat boven de religie.De staat is er voor de hele bevolking. Er moet één rechtspraak zijn, die gebaseerd is op de grondwet. Alle andere vormen van rechtspraak zijn hieraan ondergeschikt. Zo wordt voorkomen dat elke groepering  zijn eigen wetten  introduceert en deze gaat toepassen.

De kosmos, politiek en religie

In hoofdstuk 1 van het schaduwprogramma van de DVP heb ik het volgende geschreven:

De kosmos en de nieuwe wereldorde

De filosofie van de menselijke rol tijdens zijn aardse leven met de gave om te denken, te vormen, te geven en het gemeengoed te onderhouden geeft zin aan zijn bestaan.
Eeuwenlang wordt al gezocht naar een zekerheid na de dood. Het ‘heilige geloof’ dat er na de dood een oordeel zal worden geveld hoe deze mens zich tijdens zijn aardse heeft gedragen zou dan bepalend zijn of hij wel of niet tot de poort van God of Allah wordt toegelaten is gebaseerd op angst dat het leven na de dood ophoudt.
God of Allah is ” Entos Humon “.
Naarmate de wetenschap steeds meer aantoont dat eindigheid een gevolg is van onze geboorte en voor de mens een begrijpelijke entiteit is, immers niemand kan zich aan de dood onttrekken, laat de astronomie ons kennismaken met een kosmos die oneindig is.kosmos Het betekent mijn inziens dat de mens niet verder moet zoeken naar een eindigheid, die niet bestaat. Het aardse bestaan omvat een tijdsspanne van het tijdelijke en is voor mens en dier een vaststaand feit. De enige zekerheid is dat levende organismen zijn voortgekomen uit aardse bestanddelen en in dat opzicht deel uitmaken van de cyclus van materiële elementen. Het tot stof terugkeren op deze aarde en deel uitmakend van de oneindige kosmos, geeft aan, dat wij deel uitmaken van de oneindigheid van het heelal.

Voor enkele religies betekent dit dat zij een andere weg in zullen slaan en het geloof hoogstwaarschijnlijk moeten herijken. Er zijn hogere machten, die boven deze religies uitstijgen. Het einde van de kosmos bestaat niet. De mens is voortgekomen uit de kosmos en zal na de dood als dode materie deel uit maken van het GROTE GEHEEL ; de Kosmos.

Bovengenoemde axioma (aanname) zal door veel geloven niet erkend worden tot het moment dat de aardse wereld geconfronteerd wordt  met andere planeten, waar ook leven voorkomt of mogelijk is.

Statistisch gezien zijn de kansen in dit oneindige heelal groot, dat er meer wezens zijn, die zich ontwikkeld hebben uit fysische en of chemische elementen. Eens zal er contact plaatsvinden met “anderen” . Godsdiensten zullen daarin waarschijnlijk een beperkte of helemaal geen rol meer spelen. Ook zij maken deel uit van deze Hogere Entiteit.
Het aardse leven met haar natuurlijke omgeving maken deel uit als één van de ontelbare planeten van een oneindige kosmos.
De bewoners van onze planeet hebben door hun denkvermogen de plicht op om de aarde te onderhouden en deze voor de toekomst veilig te stellen.”Het Koninkrijk Gods is entos humon” ;vrij vertaald zou je kunnen zeggen God of Allah zit in ons. We zijn zelf verantwoordelijk wat wij van deze planeet maken. Het is een overspanning van alle geloven en opvattingen, die voor elk menselijk individu acceptabel is zowel voor gelovigen als niet-gelovigen. Alle geloven zijn onderdeel van een groter geheel.
Dat houdt de morele plicht in om flora en fauna te behouden en te onderhouden en indien mogelijk in de oorspronkelijke staat herstellen. Het technisch vermogen, waarover wij nu beschikken, moet ingezet worden om de grote ecosystemen te herstellen en een evenwicht te zoeken tussen de demografische draagbaarheid van de menselijke soort ten opzichte van de natuurlijke omgeving; een opgave voor de 21e eeuw

De opvattingen van geloven ten opzichte van andersdenkenden is aan het radicaliseren, omdat elke godsdienst in deze tijd van bedreiging en onzekerheid houvast aan de groep biedt . In plaats dat godsdiensten elkaar proberen te vinden zien we dat de tegenstellingen worden aangewakkerd. In deze roerige periode, waarbij zoveel volkeren kansen krijgen om een sprong voorwaarts te maken en van de nieuwe welvaart kunnen profiteren zien we daarentegen de dreiging van een grootschalige vernietiging van etnische groepen en culturen. Verscheuring van landen, vernietiging van cultureel erfgoed, massa-slachtingen onder verschillende etnische groeperingen brengt vele mensen tot wanhoop.

De grote wereldmachten zijn alleen bezig om hun Geo-Politieke invloed uit te breiden. Dat geeft weer aanleiding tot nieuwe conflicten.

Het aardse bestaan is een tijdelijke invulling van het individu binnen het ‘groter geheel’

wereldorde1De opvattingen van de partij leunen aan tegen de stroming van het Humanisme.
Een aanvullend verschil is dat de betrokkenheid verder reikt dan alleen het aardse bestaan. Wij hebben zolang wij = de mensheid in zijn geheel- geen contact hebben met mogelijke andere vormen van leven een totale verantwoordelijkheid voor het materiële en het immateriële.
Bovenstaande uiteenzetting is een basis voor het nemen van politieke beslissingen, die haar draagkracht vindt in het feit dat de “mensheid een onderdeel is van een groter geheel” en de plicht heeft de aarde in zijn totaliteit, in zijn ZIJN, te beschermen.

De  staat, de machtsblokken of welke bestuursvorm  dan ook hebben een totale verantwoordelijkheid, die uitsteekt boven de religie. Teruggaand naar de huidige politiek dat dat elk land de morele verplichting draagt om voor ieder individu, elke groepering hun gerechtvaardigde belangen te verdedigen en veilig te stellen.

Als de politiek dit standpunt overneemt is er ruimte voor een andere wereldorde. Op  korte termijn is dit nog niet realistisch, maar het zou een begin kunnen zijn van een andere manier van omgaan met elkaar.

Wat dat voor een politieke partij betekent komt in een van de volgende notities ter spake!!

De kosmos en de nieuwe wereldorde Hoofdstuk 1

Hoofdstuk I

De kosmos en de nieuwe wereldorde

De filosofie van de menselijke rol tijdens zijn aardse leven met de gave om te denken, te vormen, te geven en het gemeengoed te onderhouden geeft zin aan zijn bestaan.
Eeuwenlang wordt al gezocht naar een zekerheid na de dood. Het ‘heilige geloof’ dat er na de dood een oordeel zal worden geveld hoe deze mens zich tijdens zijn aardse heeft gedragen zou dan bepalend zijn of hij wel of niet tot de poort van God of Allah wordt toegelaten is gebaseerd op angst dat het leven na de dood ophoudt.
God of Allah is ” Entos Humon “.
Naarmate de wetenschap steeds meer aantoont dat eindigheid een gevolg is van onze geboorte en voor de mens een begrijpelijke entiteit is, immers niemand kan zich aan de dood onttrekken, laat de astronomie ons kennismaken met een kosmos die oneindig is. Het betekent mijn inziens dat de mens niet verder moet zoeken naar een eindigheid, die niet bestaat. Het aardse bestaan omvat een tijdsspanne van het tijdelijke en is voor mens en dier een vaststaand feit. De enige zekerheid is dat levende organismen zijn voortgekomen uit aardse bestanddelen en in dat opzicht deel uitmaken van de cyclus van materiële elementen. Het tot stof terugkeren op deze aarde en deel uitmakend van de oneindige kosmos, geeft aan, dat wij deel uitmaken van de oneindigheid van het heelal.
Anderzijds kunnen of moeten wij ons de vraag stellen of het kleinste deeltje wat wij kennen ook geen eindigheid heeft? Elk kleinste deeltje roept weer de vraag of er daarnaast nog een kleiner deeltje bestaat.

Voor enkele religies betekent dit dat zij een andere weg in zullen slaan en het geloof hoogstwaarschijnlijk moeten herijken. Er zijn hogere machten, die boven deze religies uitstijgen.
Wij maken deel van een groter geheel, dat je zou kunnen benoemen als de
Kosmische ALL.
Statistisch gezien zijn de kansen in dit oneindige heelal groot, dat er meer wezens zijn, die zich ontwikkeld hebben uit fysische en of chemische elementen. Eens zal er contact plaatsvinden met “anderen” . Godsdiensten zullen daarin waarschijnlijk een beperkte of helemaal geen rol meer spelen. Ook zij maken deel uit van deze Hogere Entiteit.
Het aardse leven met haar natuurlijke omgeving maken deel uit als één van de ontelbare planeten van een oneindige kosmos.
De bewoners van deze planeet hebben door hun denkvermogen de plicht op zich genomen om de aarde te onderhouden en voor de toekomst veilig te stellen.
Dat houdt de morele plicht in om flora en fauna te behouden en te onderhouden en indien mogelijk in de oorspronkelijke staat herstellen. Het technisch vermogen, waarover wij nu beschikken, moet ingezet worden om de grote ecosystemen te herstellen en een evenwicht te zoeken tussen de demografische draagbaarheid van de menselijke soort ten opzichte van de natuurlijke omgeving; een opgave voor de 21e eeuw
De opvattingen van geloven ten opzichte van andersdenkenden is aan het radicaliseren, omdat elke godsdienst in deze tijd van bedreiging en onzekerheid houvast aan de groep biedt . In plaats dat godsdiensten elkaar proberen te vinden zien we dat de tegenstellingen worden aangewakkerd. In deze roerige periode, waarbij zoveel volkeren kansen krijgen om een sprong voorwaarts te maken en van de nieuwe welvaart kunnen profiteren zien we daarentegen de dreiging van een grootschalige vernietiging van etnische groepen en culturen.
“Het Koninkrijk Gods is entos humon” ;vrij vertaald zou je kunnen zeggen God of Allah zit in ons. We zijn zelf verantwoordelijk wat wij van deze planeet maken. Het is een overspanning van alle geloven en opvattingen, die voor elk menselijk individu acceptabel is zowel voor gelovigen als niet-gelovigen.
Het aardse bestaan is een tijdelijke invulling van het individu binnen het ‘groter geheel’

De opvattingen van de partij leunen aan tegen de stroming van het Humanisme.
Een aanvullend verschil is dat de betrokkenheid verder reikt dan alleen het aardse bestaan.
Bovenstaande uiteenzetting is een basis voor het nemen van politieke beslissingen, die haar draagkracht vindt in het feit dat de “mensheid een onderdeel is van een groter geheel” en de plicht heeft de aarde in zijn totaliteit, in zijn ZIJN, te beschermen.